บทที่ 791 พักข้างห้องเขา

ดารินทร์มองผู้ชายคนนี้อย่างหงุดหงิดอยู่บ้าง เธอปิดประตูแน่น ผู้ชายคนนี้นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาในห้องของเธอ

“ทรงวุฒิ คุณเป็นผู้ใหญ่หน่อยได้มั้ย คุณคิดว่าคุณทำแบบนี้ มีความหมายอะไรมั้ย?” ดารินทร์บ่นเขาไปไม่ได้

ทรงวุฒิกระพริบตา มองเธออย่างไม่รู้สึกผิดอยู่บ้าง “ผม

บทที่ 792 ตกใจเข้าไปในอ้อมอกของเขา

เด็กน้อยก้มตัวลงนับ “ในนี้ยังมีสิบดอก คิดคุณน้าสี่สิบแล้วกันค่ะ!”

ดารินทร์มองดอกกุหลาบใกล้จะเหี่ยวแล้ว ต้องขายไม่ออกแน่ และชายหนุ่มด้านข้างหยิบเงินสองร้อยในกระเป๋าออกมา ยื่นเงินให้เด็ก “ให้เธอนะหนูน้อย ไม่ต้องทอน”

พูดจบ ทรงวุฒิหยิบดอกไม้ด้านในออกมา

บทที่ 793 การตีสองหน้าของเขา

ไม่กี่นาทีการประชุมก็เริ่มขึ้น ในห้องประชุมยังมีเสียงสื่อสารไปไม่ขาด แต่ทุกคนล้วนเบาเสียงอย่างมีมารยาทมาก เวลานี้เป็นช่วงที่สามารถสื่อสารถกเถียงกันได้

ดารินทร์คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ได้นั่งด้านหลังผู้ชายคนนี้ ทำให้หัวใจดวงหนึ่งของเธออยากจะผ่อนคลายสักหน่อย