บทที่79 เจ้าชายขี้หึงเหมาะอย่างยิ่ง

ปวัตรเห็นเธอดูดจริงแล้ว เขาก็ไม่ได้ปล่อยมือเธอ พอเอาแก้ววางลง เขาขบหูของเธอพูดต่อไป “เมื่อกี๊บนเวทีผู้ชายคนนั้นสนใจคุณ?”

พอชวนีฟังก็รู้ว่าเขาหมายถึงตรีวิทย์ เธอขมวดคิ้วแล้ว โกรธจนหายใจไม่ทันพูดไปเบาๆ “เกี่ยวอะไรกับคุณด้วยหรอ?”

ปวัตรเห็นเธอ

บทที่80 เตะโดนเขาแล้ว

เขาพึมพำอย่างไม่มีเสียง ร่างงดงามแข็งทื่อ ส่วนชวนีคิดว่าเขาเป็นเหมือนผ้าห่ม หน้าอกที่อ่อนนุ่มติดแน่นอยู่ที่แขนของชายหนุ่มราวกับให้เขาได้รู้สึกถึงความมีเนื้อหนังของเธอด้วยตนเอง

ขาเรียวยาวข้างหนึ่งก็เผยอยู่ในสายตาของเขา ห่างจุดลึกลับก็เพียงครึ่งฝ่ามือ ปวัตรอดโค้งต

บทที่81 งานเลี้ยงฉลองของพชิรา

ช่วงเวลาวันเสาร์ อยู่เป็นเพื่อนเขาสบายๆ ก็ดีเหมือนกัน ส่วนเธอเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับคอนเสิร์ตนี้ก็ประหม่าไปช่วงหนึ่ง พอดีได้ไปผ่อนคลายด้วยกัน

ชวนีเป่าผมยาวที่เท่าเอวแล้ว จากนั้นก็รับโทรศัพท์ของดาลิศ ในสายนั้นดาลิศชมเธอไม่หยุด จากนั้นบอกข่าวดีหนึ่งกับเธอ ว