บทที่ 780 ถูกเขาเก็บกลับบ้าน

ดารินทร์เวียนหัวจริงๆ แล้ว เดิมทีเธอยืนอยู่ แต่เธออดนั่งยองๆ ลงไปไม่ได้ บนถนนหน้าประตูร้านอาหารที่คึกคัก ลักษณะที่เธอนั่งยองๆ ลงอยู่ที่นั่นแบบนี้

ทำให้ชายหนุ่มในรถเป็นห่วงถึงที่สุด เขารีบผลักประตูรถเดินเข้ามาหาเธออย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

ดารินทร์ประคองหน้

บทที่ 781 โอบกอดกันหลับไป

ในห้องน้ำ ดารินทร์ล้างหน้าแล้ว หันหน้ามองทางหน้าประตูแวบหนึ่ง เธอถึงยื่นมือปลดเสื้อเชิ้ตของตนเอง นั่งลงไปในอ่างอาบน้ำที่กำลังร้อน เธอถอนหายใจทีหนึ่ง ในช่วงเวลาแบบนี้ ได้แช่น้ำแบบนี้ ช่างสบายเหลือเกิน

ดารินทร์หลับตาลง เพราะเมาเหล้าจึงทำให้ทั้งตัวเธอทั้งเหนื่อยทั้งง

บทที่ 782 ความลำบากใจของเขา

และเวลานี้ ชายหนุ่มก็ตื่นแล้ว ตาที่ยังคงมีเส้นเลือดแดงอยู่ลืมขึ้น ยิ้มมองเธอ “อรุณสวัสดิ์”

ดารินทร์ลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มลื่นลง เธอก้มหน้า มองเห็นบนตัวสวมชุดนอนของเธอเมื่อห้าปีก่อนตัวหนึ่ง สมองเธอว่างเปล่าไปแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบยื่นมือกอดหน้าอกไว้

จากนั้นหันหน้าจ