บทที่ 743 สอบถามพ่อของลูก

ทรงวุฒิออกไปแล้ว ดารินทร์ถอนหายใจทีหนึ่ง ทั้งๆ ที่คุยกับเขาเพียงไม่กี่ประโยค แต่เธอกลับเหนื่อยยิ่งกว่าทำสงครามอีก

เธอนั่งลงไปที่เก้าอี้ ยื่นมือประคองหน้าผากไว้ นึกถึงเมื่อกี้เขาถามเรื่องอายุลูกสาว มุมปากของเธอโค้งยิ้มเยาะขึ้น

ดูแล้วตอนเธอที่ขึ้นทะเบียนบ้านให

บทที่ 744 ความรักครั้งเก่า

หรือความสัมพันธ์เกือบห้าปีของเขาและเธอ จะสู้ผู้ชายที่รู้จักกันไม่ถึงสองเดือนหรอ?

พอดารินทร์ได้ฟังก็เข้าใจ เธอกอดหน้าอกไว้ ยักคิ้วพูดอย่างเย็นชา “ตำแหน่งของรองประธานาธิบดีว่างมากหรอคะ? คิดไม่ถึงว่าจะมาสนใจเรื่องส่วนตัวของฉันด้วย”

“บอกผมมา เขาเป็นใคร” ทรงวุฒิ

บทที่ 745 เจอที่โรงเรียนอีกแล้ว

สีดำยามค่ำคืนปกคลุม ดารินทร์ที่ยุ่งมาทั้งวัน หลังจากลูกสาวหลับไป เธอก็รู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง เส้นทางที่เธอเดินผ่านมา แรงกดดันที่เธอแบกรับมีมากมาย มีเพียงตัวเธอเองที่ได้ลิ้มรส

ถ้าความสัมพันธ์ของผู้หญิงหายไป อย่างนั้นส่วนที่เหลือก็มีเพียงอา