บทที่ 690 อยู่พร้อมหน้าสองครอบครัว

นรชัยยิ้มขึ้นมา “แม้ว่าจะสูญเสียความทรงจำ แต่ว่าในด้านความรู้สึกนั้นก็ไม่ได้ทำให้เขานั้นกังวลเลยนะครับ”

นิศานาถเห็นด้วยกับความคิดเห็นของลูกชายครั้งที่แล้วเมื่อเจอเขาๆบอกว่าอีกสามปีแล้วค่อยว่ากัน เธอก็รู้สึกว่าเขานั้น เก็บความรู้สึกชอบที่มีต่อลูกสาวมาไว้ตล

บทที่ 691 เลือกบทละครให้เธอ

เด็กน้อยยื่นแขนออกไปเมื่อเห็นพ่อ จิรายุเอื้อมมือไปอุ้มลูก แววตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่ เด็กน้อยร้องเรียกออกมา “พ่อจ๋า............”

“น่ารักจังเลย ตัวเล็กแค่นี้เรียกพ่อเป็นแล้ว” ณภัทรหลงเอ็นดูในความน่ารักของเด็กน้อย

“ถึงจะยังเป็นเด็ก แต่แกฉลาดมาก” จิรภัทรแวว

บทที่ 692 อย่าขอบคุณแต่ปาก

เธอกำลังอยู่ในความคิดของตัวเอง เขาก็เอ่ยพูดต่อ “ไพรัลย์ ขอบคุณความรู้สึกที่คุณมีให้ผม แต่ผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความเร็ว “คุณสูญเสียความทรงจำไม่ใช่หรอ แล้วคุณจำได้ยังไงว่าคุณมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

“เธอเคยเห็นเธอ เธอชื่อณภัทร เป็นผู้หญิงที่ฉั