บทที่596 เพื่อเธอจึงเผชิญหน้ากับครอบครัว

“ผมจะจัดการให้ดี” โยธินพูดจบ เอียงตัวเข้ามา จูบที่แก้มของเธอแล้วสักหน่อย “รีบเข้าเถอะนอน”

กานิกาณพยักหน้าอย่างเขินอาย จากนั้นผลักประตูลงรถ

เธอมองขบวนรถขับไปไกลแล้ว ใจของเธอก็เหมือนถูกพาไปด้วย และเวลานี้มีประโยคหนึ่งลอยมาจากด้านข้างเธออย่างไม่ค

บทที่597 ยอมรับเธอ

โยธินอดโค้งริมฝีปากยิ้มไม่ได้ ท่าทางจริงจังขึ้นมาแล้ว “ที่จริงเรื่องอะไรก็ปิดแม่ไว้ไม่ได้!”

จรัญญาถอนหายใจทีหนึ่งแล้ว เธอก็เตรียมใจไว้ ครั้งนี้ลูกชายไม่สนใจยอมไปต่างประเทศเพื่อรับเธอกลับมา ก็มองออกแล้วว่าครั้งนี้ลูกชายจริงใจมาก ความชอบที่ลูกชายมีต่อกานิกาณ บางทีเธออาจมอง

บทที่598 ลินดามาหาถึงที่

ถึงแม้ไม่เคยพบกันมาก่อน แต่ว่าภาพของคุณหนูตระกูลบุญญรัตน์คนนี้อยู่ในใจของเธอ และคิดถึงมาหลายครั้งแล้ว ลินดาที่อยู่ต่อหน้าเหมือนกับที่เธอจินตนาการไว้ ภายในความสูงส่ง เผยกลิ่นอายสูงกว่าคนในครอบครัวธรรมดา

“สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะคุณลินดามาหาฉันมีธุระหรอคะ?” กานิกาณยิ้มถาม