บทที่587 เขาตามมาแล้ว

เครื่องบินที่ธรรมดามากลำหนึ่ง บินขึ้นจากสนามบินยามค่ำคืน

บนเครื่องบิน ภาพของคนที่มีเสน่ห์นั่งพิงพนักอยู่ติดหน้าต่าง แสงจันทร์ผ่านเข้ามาที่หน้าต่างเครื่องบินปกคลุมบนตัวของเขา ทำให้หน้าตาของเขาราวกับสีเงินพาดผ่านไป มีมิติและลุ่มลึก

คนที่นั่งอยู่ด้านหลังไม่ไกลนักคื

บทที่588 ปรากฏตัวตรงหน้าเธอ

ทันใดนั้นกานิกาณนึกถึงจูบของเขาแล้ว เผด็จการจนทำให้รู้สึกเร่าร้อนอย่างไม่มีทางปฏิเสธ จินตนาการว่าวันข้างหน้าเขาจะเร่าร้อนกับผู้หญิงคนอื่นเหมือนกัน ใจของเธอก็เจ็บจนหายใจไม่ออก

กานิกาณเหม่ออยู่ในห้องจนถึงช่วงตีสองแล้ว

และเวลานี้ ที่สนามบินส่วนตัวของประเทศเอฟ

บทที่589 บอกรักเขา

ใจของกานิกาณสับสนถึงที่สุดแล้ว ผสมปนเปกันไปหมดแล้ว ลมหายใจของเธอหอบอยู่นิดๆ มือทั้งคู่ท้าวอยู่ที่โซฟา ถ้าไม่ค้ำโซฟาไว้ เธอรู้สึกว่าทั้งตัวคงจะไม่มีเรี่ยวแรงเลย

และที่อยู่ด้านข้างของเธอ สายตาของโยธินจ้องมองเธออย่างอึมครึม มีความบีบคั้นและความข้องใจ ราวกับเธอทำเรื่องที่ผิด