บทที่580 เขาโกรธอย่างมาก

บรรยากาศในห้องทำงานกดดันอย่างมาก กานิกาณรู้สึกถึงกลิ่นอายกดดันนั้นมาจากบนตัวชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ทำให้ทั้งตัวเธอถูกพลังอย่างหนึ่งทับไว้ เธอจำเป็นต้องหายใจลึกๆ ทีหนึ่ง ถึงสามารถทำให้ตนเองพูดอย่างสงบได้

“ฉันอยากจะเปลี่ยนงานค่ะ งานนี้สำหรับฉันแล้ว ไม่มีความหมายค่ะ”

บทที่581 เขาเซ็นชื่อแล้ว

“ไม่มีค่ะ!” กานิกาณกัดฟันแล้ว ที่แท้เขากำลังล้อเธอเล่น

และเวลานี้ กานิกาณถึงพบว่า ในมือของเขา จับหนังสือย้ายตำแหน่งฉบับนั้นไว้ ขณะเดียวกันมืออีกข้างหนึ่งหยิบปากกากด้ามหนึ่งไว้

กานิกาณถอนหายใจนิดหน่อย โยธินหยิบหนังสือย้ายตำแหน่งขึ้น บทที่อยู่ต่อหน้าเธอ มือของเ

บทที่582 เธอไปแล้ว

เหมือนว่าตั้งแต่กานิกาณทำงานมา นี่เป็นช่วงบ่ายที่ยากลำบากที่สุดแล้ว ถึงแม้ห่างจากเวลาเลิกงานเพียงสองชั่วโมง เธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ราวกับได้รับความทรมานอย่างหนึ่ง ทำให้เธอความคิดสับสน ยิ่งไม่รู้เส้นทางชีวิตของวันข้างหน้า เธอก็เหมือนคนหลงทาง

หาทางออกไม่เจอแล้ว

เธอ