บทที่543 พักอยู่ห้องเดียวกัน

พลากรให้กานิกาณเข้าไปด้านในเป็นเพื่อนโยธินสักหน่อย โดยเฉพาะให้เขาอยู่ด้านในคนเดียว คงไม่ค่อยดีนัก

กานิกาณได้แต่กลับมาที่ห้องด้านใน เห็นเพียงภาพของโยธินนั่งอยู่ตำแหน่งริมหน้าต่างอย่างน่าสงสารอยู่บ้าง ที่เอวก็คาดเข็มขัดนิรภัยไว้แล้ว

กานิกาณอดรู้สึกตามเขาไป

บทที่544 ประธานาธิบดีที่เผด็จการไม่ยอมอีกแล้ว

อาหารเย็นเป็นอาหารแบบตะวันตกที่งดงามและประณีตอย่างมาก กำกับแต่ละอย่างไม่มาก แต่ปริมาณเพียงพอ ส่วนโรงแรมมีเพียงหกชั้น ซึ่งถือไม่สูง แต่ว่าทิวทัศน์รอบด้านนี้กลับไม่ได้ถูกปิดบัง แสงไฟที่ขยายไปทั่วด้านและไกลออกไป สร้างภาพทิวทัศน์ที่เหมือนฝันออกมา นั่งรับ

บทที่545 การสารภาพของประธานาธิบดี

ที่ริมฝีปาก การปล้นชิงอันแสนเผด็จการของชายหนุ่ม เหมือนมีลักษณะรุกรานที่ทำให้เธอใจอ่อน กลิ่นอายบุรุษเพศที่สดชื่นทำให้สติของกานิกาณเลือนหาย มือของเธออดดึงเสื้อเชิ้ตตรงแขนของชายหนุ่มไว้เองไม่ได้แล้ว แม้แต่ตัวเธอเองก็แยกไม่ออกว่านี่เธอกำลังผลักเขาหรือว่ากอดเขา