บทที่534 เป็นห่วงอยู่ลับหลัง

กานิกาณลุกขึ้นจากบนโซฟา ก้าวเบาๆ ไปทางห้องหนังสือ ยืนอยู่หน้าประตู เธอเคาะประตูแล้ว ด้านในมีเสียงผู้ชายทุ้มต่ำลอยมา “เข้ามา”

กานิกาณผลักประตูเปิด มองเห็นภายใต้แสงไฟระยิบระยับที่ปรับเป็นแสงสลัว ภาพสูงชะลูดของชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่นั่น ที่มือกำลังเซ็นชื่อ แวบเด

บทที่535 อยู่เป็นเพื่อนเงียบๆ

ประมาณตีสี่ พยาบาลเดินเข้ามา เห็นเธอยังเฝ้าที่เตียงคนไข้ เลยเป็นห่วงเธอ “เธอไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ! ฉันจะเฝ้าแทนเธอเอง”

“ขอบคุณค่ะพี่สาว” แพวดาลุกขึ้นยืนอย่างเหนื่อยล้า เซแล้วนิดหน่อย พยาบาลประคองเธอแล้ว “เธอไม่สามารถอดนอนแบบนี้ต่อไปได้แล้วนะ ถ้าเกิดผู้อำนวยการ

บทที่536 ไล่ไปอย่างใจร้าย

ด้านนอกห้องกายภาพ ธนชาตให้แพวดาไปหาผู้อำนวยการของเธอทางนั้นแล้ว เขาเตรียมทำกายภาพฟื้นฟู ทันใดนั้นมีพยาบาลคนหนึ่งผ่านมาด้านข้างของเขา บอกกับเขาไป “คุณธนชาตคะ พ่อแม่ของคุณมาแล้วค่ะ อยู่ที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการค่ะ”

“อืม!” ธนชาตตอบไปสักหน่อย เดิมทีเขาอยากจะไปห้องกาย