บทที่ 530

บทที่530 เตชินท์บ้าคลั่งอยู่บ้าง

กานิกาณก้าวออกลิฟต์ ถอนใจนิดๆ ทีหนึ่ง เดินไปทางห้องทำงาน เธอนั่งลงสักพัก ก็ไม่ได้รับโทรศัพท์ของโยธิน เธอกำลังคิดว่าตอนนี้ต้องส่งชาเข้าไปแก้วหนึ่งหรือไม่

แต่ว่าปกติเขาต้องการอะไรถึงจะกดสายภายในมาหาโดยตรง กานิกาณจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำชา เริ่มล้างแก

บทที่ 531

บทที่531 ถูกเขาแอบฟัง

“เตชินท์ คุณอย่าทำอะไรมั่วๆ นะ คุณบ้าไปแล้วหรอ? ฉันบอกว่าให้ปล่อยฉัน” กานิกาณโกรธอยู่บ้างแล้ว เตชินท์กดเธอลงที่เก้าอี้แล้ว แขนทั้งคู่ยันที่วางแขนไว้ ขังเธออยู่ในเก้าอี้ลุกไม่ได้

“กานิกาณ ตั้งใจผมพูดสักหน่อย ผมจะไม่ทำร้ายคุณ” เวลานี้เตชินท์อยากเพียงแค่เตือนส

บทที่ 532

บทที่532 ความหมายแฝงของเขา

หลังจากที่โยธินจากไป สายตาของกานิกาณมองทางเตชินท์อย่างโมโหอยู่บ้าง “อย่ามารบกวนฉันทำงานอีก”

พูดจบ เธอก็เดินเข้าไปในห้องทำงานของตน เวลานี้เตชินท์ถึงมีคำพูดมากมายก็ต้องกดลงก่อนแล้ว เพราะเมื่อกี้เขาได้ยินเหมือนโยธินจะโกรธมากอย่างชัดเจน

สำหรับโยธิน เ