บทที่509 ชีวิตว้าวุ่นใจอยู่บ้าง

เหมือนว่าจะนั่งนานเกินไปแล้วมั้ง! บาดแผลที่หน้าอกของเขาจึงเจ็บแปล๊บอยู่บ้าง เขาค้ำอยู่สักพัก ไม่ได้ลุกขึ้นยืน ก็นั่งกลับไปอีกแล้ว

“ท่านประธานาธิบดีคะ ท่านไม่เป็นอะไรนะคะ!” กานิกาณเข้าไปใกล้เขาอย่างเป็นห่วง

“พยุงผมขึ้นไปที” ชายหนุ่มเอ่ยปากเสียงทุ้มต่ำ แ

บทที่510 ชนโดนแผลเขา

กานิกาณเหมือนจำไม่ได้แล้วว่าตนเองออกมาจากห้องหนังสืออย่างไร จำได้เพียงว่าดวงตาที่จ้องเธอทั้งคู่นั้น เหมือนเสือดาวป่าเถื่อน เต็มไปด้วยความลึกลับและอันตรายที่ไม่อาจแตะต้องได้

ขณะเดียวกัน นี่ก็ทำให้ท่านประธานาธิบดีคนนี้มีผลกระทบต่อกานิกาณโดยตรง มีความเข้าใจที่ย้อนกลับไม่ไ

บทที่511 ประธานาธิบดีถูกเร่งให้แต่งงาน

สายตาของกานิกาณมองที่บาดแผลบนหน้าอกของเขา พอมองเห็นสีแดงที่ชัดเจนซึมเล็กน้อยอยู่บนผ้าพันแผลสีขาว ใจของเธอถูกกระชากอย่างแรงทันที นี่ใช่เมื่อกี้ที่เธอชนเขารึเปล่า ชนเขาเจ็บแล้ว?

“ใช่ที่ฉันชนรึเปล่าคะ?” กานิกาณเดินถือกล่องยาเข้ามาอย่างโทษตนเองและรู้สึกผิ