บทที่505 ท่านประธานาธิบดี

“พวกเราก็มีความมั่นใจต่อคุณกานิกาณอย่างมากเหมือนกัน แต่เพื่อการอยู่ด้วยกันในเวลาหนึ่งเดือนต่อไป พวกเราก็เรียกชื่อกันดีกว่านะ! ฉันแก่กว่าคุณสิบกว่าปี คุณก็เรียกฉันว่าอาพลากร ส่วนฉันจะเรียกคุณว่ากานิกาณเป็นยังไง?”

กานิกาณเม้มริมฝีปากยิ้ม พยักหน้า “ได้ค่ะ! คุณอาพลากร

บทที่506 ปรับตัวกับงานใหม่

งานใหม่ของกานิกาณถือว่าเริ่มอย่างเป็นทางการแล้ว ตอนกลางคืนเธอต่อสายไปที่บ้าน หาเหตุผลที่เหมาะสมมากอธิบายกับพ่อแม่ไป เรื่องที่หนึ่งเดือนนี้ไม่กลับบ้านชั่วคราว ทั้งสองสามีภรรยาก็เป็นคนที่ใจกว้างมาก สำหรับเรื่องของกานิกาณล้วนสบายใจมากมาโดยตลอด จึงไม่ได้ถามอะไรมากมาย

บทที่507 ใจเต้นสับสนแล้ว

กานิกาณคิดว่าท่านประธานาธิบดีจะต้องเป็นคนที่ทำงานจริงจังเข้มงวดมากแน่นอน คิดไม่ถึง อยู่ในด้านนิสัยชีวิตทั่วไป เขายังเหมือนเด็กคนหนึ่ง

กานิกาณสูดหายใจลึกๆ ทีหนึ่ง เธอยื่นมือออก นิ้วเรียวยาวจับแขนข้างหนึ่งของชายหนุ่มไว้เบาๆ ยกขึ้นอย่างระมัดระวัง แล้วดึงขอบผ้าห่มที่ถู