บทที่ 472 ความสุขของสามีภรรยา

ชวนีกับปวัตรกลับคฤหาสน์ด้วยรถคันเดียวกัน ส่วนเจ้าหนูน้อยพรุ่งนี้ต้องไปเรียน นิศานาถจึงให้เขาไปกับตนเอง เจ้าหนูน้อยก็เชื่อฟังเป็นอย่างดี ไม่มีร้องไห้งอแงจะตามชวนีไป

สำหรับเจ้าหนูน้อย เรื่องงอแงก็ไม่มีเลยตั้งแต่เด็ก นี่เป็นเพราะชวนีอบรมเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก

บทที่ 473 ชายหนุ่มที่หลงภรรยา

ขณะที่นั่งในคอนโดแห่งหนึ่ง นีลุบลและโมรีก็ไม่มีงานเข้ามาหนึ่งเดือนแล้ว ทีมงานเบื้องหลังของพวกหล่อนต่างเริ่มเฟ้นหาคนใหม่ เหมือนว่าจะลืมพวกหล่อนสองคนไปแล้ว

“น่าเบื่อมากเลย! เมื่อไหร่ถึงจะมีประกาศกัน ตอนนี้ฉันใกล้จะหมดตัวแล้วนะ” นีลุบลขลุกอยู่บนโซฟาของหล่อน พูดบ่

บทที่ 474 หัวใจสองดวงที่มองไม่ชัด

แต่หลังจากแพวดาเข้ามา ทุกครั้งที่ทานยา ธนชาตก็ไม่ได้รู้สึกต่อต้านขนาดนั้นแล้ว

ธนชาตหยิบยาที่วางไว้ เทเข้าไปในปาก ดื่มน้ำอุ่นแล้วกลืนลงไป สายตาของแพวดามองเขาทานยาเสร็จอย่างเป็นห่วง ขมวดคิ้วอย่างยากลำบาก

“คุณต้องการทานผลไม้หน่อยมั้ยคะ? ฉันจะปอกให้ค่ะ”