บทที่445 ชวนีโกรธเคือง

“ป้าจำได้แล้ว ชื่อของผู้หญิงคนนั้นเพราะมาก เหมือนจะชื่อตมิสานะ”

ฝีเท้าของชวนีซวนเซถอยหลัง แขนที่แข็งแรงอยู่ด้านหลังโอบเอวของเธอไว้แล้ว ชวนีแอบอิงอยู่ในอ้อมอกของปวัตรอย่างหมดแรง พึมพำไป “เป็นไปไม่ได้…ทำไมเธอถึงกระโดดตึก? ไม่มีทาง…”

“หนูจ๊ะ หนูรู้จักตมิสาคนนี้หรอ

บทที่446 ชวนีรับมือต่อ

พูดจบสายตาของธนชาตมองทางปวัตรอย่างอ้อนวอน “ผมหวังว่าคุณจะช่วยเธอ”

“ขอเพียงเป็นเรื่องของชวนี ผมจะไม่นิ่งดูดายทั้งนั้น” ปวัตรพูดเสียงแน่วแน่

มุมปากของธนชาตโค้งแล้ว “ขอให้ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันไปจนแก่”

“ธนชาต ฉันอยากรู้ว่าคนที่ฆ่าตมิสาคือใคร” ชวนีถามอย่างจริงจ

บทที่447 ตัดสินใจแก้แค้น

จิรายุกระแอมนิดหน่อย ยื่นมือจับเอวบางของเธอไว้ กดเธอมาในอ้อมอกแล้ว “ยังบอกว่าไม่มีอีก หรือว่าคุณไม่รู้หรอว่าทุกเวลาทุกนาทีคุณล้วนดึงดูดผม?”

หัวใจดาลิศหวานชื่น ปากกลับไม่ยอมรับต่อไป “ฉันก็ไม่ได้ทำท่าทางอะไร และก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ฉันไม่ยอมรับโทษนี้หรอกนะ!”

จิราย