บทที่435 เล่นเปียโนเพื่อเขา

ทว่าคำตอบของชายหนุ่มกลับซึมเข้าถึงกระดูกยิ่งขึ้น “ผมต้องการตัวคุณ”

ชวนีใบหน้างดงามแดงหน่อยๆ “ตอนนั้นฉันก็ไม่ชอบคุณ”

“ผมรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วคุณจะเป็นของผมในสักวัน ดังนั้นผมจึงต้องปักหลักอยู่ข้างกายของคุณไว้ก่อน ห้ามผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้คุณ” นึกถึงคนอื่น ในสมอง

บทที่436 หลงเธอเข้ากระดูก

ปวัตรปลอบใจเธอ “ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ผมจะตรวจสอบให้ชัดเจน”

ชวนีก็ไม่สบายใจลึกๆ ครั้งก่อนที่ธนชาตคุยกับเธอในโทรศัพท์ ทำให้เธอนึกขึ้นได้ เหมือนว่าเขาจะยังไม่ได้ตัดใจจากตนเอง

เป็นครั้งแรกที่ชวนีรู้สึกรำคาญที่ถูกคนตามชอบตนเองแบบนี้ เธอหวังมากจริงๆ ว่าบนตัวของตน

บทที่437 เชิญธนชาต

มองด้านหน้าไม่มีรูปของปวัตรกับชวนี ใช้เพียงแค่รูปตึกบริษัทของปวัตรที่ยิ่งใหญ่นั้นเป็นภาพ ทว่ากลับยิ่งสัมผัสได้ถึงกำลังของผู้ชายคนนี้

ในห้องทำงานของบริษัทอู.เค.ออพเพอเรชั่นจำกัด เวลานี้ธนชาตถือหนังสือพิมพ์กำลังอ่านอยู่ สายตาของเขามองเห็นตัวอักษรที่บอกว่าอีกสามวันจะมีการจั