บทที่397 ตมิสาได้รับความอับอาย

ในรถยนต์สีดำคันหนึ่งที่ขับไปทางบริษัทซี.อาร์.จำกัด ชวนีแอบอิงในอ้อมอกของปวัตรอย่างเงียบๆ ท่าทางมีความเหนื่อยล้านิดๆ ปวัตรพูดเสียงทุ้ม “ไปพักผ่อนที่ห้องทำงานผมสักพักเถอะ”

“อืม! ได้!” ชวนีตอบรับ ไม่มีปัญหา

รถขับเข้าไปจากที่จอดรถชั้นใต้ดิน ไปถึงที่จอดรถเฉพ

บทที่398 ความผิดที่สาสมแก่การลงโทษ

เพราะเมทนีเป็นโรคจิต ดังนั้นเมื่อกี๊หล่อนได้รับโทษที่มากพอแล้ว ตมิสาอยู่ในความโกรธ ทันใดนั้นหล่อนอยากจะให้คนอื่นเห็นด้านที่โรคจิตของเมทนี หล่อนหยิบมือถืออย่างสั่นเทา วางไว้บนโต๊ะด้านข้าง กดเปิดถ่ายวิดีโอแล้ว

เมื่อก่อนหล่อนได้รับความไม่เป็นธรรมอะไรล้วนให้ม

บทที่399 แผนการของตมิสา

ด้านนอก ฝนหนาวเย็นที่มาช่วงท้ายปี ตกลงมาบนกระจกใสดังซู่ๆ สีของท้องฟ้าถูกปกคลุมไปไกล

เธออดที่จะอารมณ์หดหู่ขึ้นมาไม่ได้แล้ว ก่อนที่บิดาจะสลบไป ที่นั่นมีเพียงปวิธชาดกับชญาภา ตอนนี้เรื่องราวผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ทางตำรวจยังจะสามารถกุมหลักฐานการตายก่อนหน้านี้ได้มั้ย?