บทที่373 จินดาหราที่หมดหวัง

ตรัยอุ้มจินดาหราที่สลบไปขึ้นมา บทที่สายตาของเขามองเห็นขาของจินดาหราที่ซีดเผือดในกระโปรงนั้น เลือดสีแดงเลอะเทอะ สติของเขาก็จะบ้าคลั่งตามแล้ว เขาร้องเสียงดัง “ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล…”

คนขับรถใจดีคนหนึ่งรีบจอดรถด้านข้างของเขาทันที ดึงเปิดประตู ตร

บทที่374 เสียใจก็ไม่ทันแล้ว

เวลานี้ ชวนีก็มีช่วงหนึ่งที่ไม่ได้จับเปียโน อดคันมือบรรเลงขึ้นมาไม่ได้ สายตาของปวัตรแสงมันวาวระยิบระยับ ความรักที่ลึกในสายตายากจะซ่อน ข้างหูเป็นเสียงเปียโนที่รั่วไหลราวกับน้ำพุ ในสายตาเป็นภาพด้านหลังของชวนีที่บอบบางและมีเสน่ห์ นี่ทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาที่ตามจีบเธอช่วง

บทที่375 กลับประเทศอย่างปลอดภัย

ตรัยถูกส่งกลับไปรับโทษที่ประเทศอาร์ ครอบครัวของจินดาหราก็รีบมาในประเทศ รับหล่อนกลับไปรักษาต่อที่ประเทศที่หล่อนอยู่แล้ว เวลาไม่กี่เดือน คุณหนูที่ยิ่งใหญ่คนนี้ กลับตกต่ำถึงขั้นเคราะห์ร้ายต้องตัดขาแล้ว

ทุกอย่างนี้ไม่ใช่เพราะกรรมตามสนองหล่อนจะเป็นอะไรได้

ห