บทที่371 ไม่ทิ้งไปไหน

คิดไม่ถึงว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาเร็วขนาดนี้

“ฉันจะไปตามหมอเข้ามา” ชวนีพูดจบ กำลังจะออกไป แต่ทว่ามือของเธอที่วางอยู่กลางฝ่ามือชายหนุ่มกลับถูกกุมไว้แล้ว

ร่างของชวนีพึ่งลุกขึ้นก็นั่งกลับมาใหม่อีก เธอไม่กล้าปล่อยออก และก็ไม่กล้าใช้แรงดึงมือของเขาด้วย ใบหน้าที่ตื่นเต้นของ

บทที่372 กรรมตามสนองจินดาหรา

“ไม่กล้าดูก็ออกไปรอข้างนอกเถอะ!” ปวัตรมองหญิงสาวที่หันหลังให้เขาอยู่ พูดกล่อมอย่างอ่อนโยน

ชวนีไม่กล้ามองจริงๆ แต่ว่าเธอไม่อยากไป

เธอสูดหายใจลึกๆ ทีหนึ่ง หมุนตัวเดินมาที่ข้างกายของเขา สายตาหรี่ไว้แน่นอยู่ ราวกับชวนีจะเจ็บเป็นเพื่อนด้วยกันกับเขา ไม่นานสายตา

บทที่373 จินดาหราที่หมดหวัง

ตรัยอุ้มจินดาหราที่สลบไปขึ้นมา บทที่สายตาของเขามองเห็นขาของจินดาหราที่ซีดเผือดในกระโปรงนั้น เลือดสีแดงเลอะเทอะ สติของเขาก็จะบ้าคลั่งตามแล้ว เขาร้องเสียงดัง “ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล…”

คนขับรถใจดีคนหนึ่งรีบจอดรถด้านข้างของเขาทันที ดึงเปิดประตู ตร