บทที่37 เขาสะกดรอยตามลูกชาย

"พี่คะ ถึงตอนนั้นพี่ต้องมาร่วมงานหมั้นของพวกเราให้ได้นะคะ" ตมิสาเชื้อเชิญชวนีด้วยใบหน้ากระตือรือร้น ดูเหมือนจะจำไม่ได้แล้วว่าชวนีเคยเป็นว่าที่เจ้าสาวของธนชาตมาก่อน

ฌายินหันไปมองลูกสาวคนเล็กด้วยสีหน้าที่ไม่สบายใจนิดหนึ่ง

ชวนีหรี่ตา ตอบอย่างเรียบเฉย

บทที่38 เขามาแล้ว

พิพิธภัณฑ์ใหญ่มาก เที่ยวทั้งบ่ายก็ไม่แน่ว่าจะชมได้หมด แต่ว่าชวนีกลับพาลูกชายชมไปอย่างช้าๆ และก็ไม่ได้รีบเร่งตามเวลา

ยี่สิบนาทีต่อมา รถแข่งมายบัคสีดำคันหนึ่งจอดที่ลานจอดรถ ชายหนุ่มก้าวลงมาจากในรถ สูงส่ง งดงามมีสง่า ลักษณะเต็มไปด้วยพลังความน่าเกรงขามทั้งตัวไม่น่าขัดขืน

บทที่39 อย่ามาแตะมั่ว

ชวนีกะว่าจะมองข้ามการมีอยู่ของผู้ชายคนนี้ พยายามสนใจเล่นเป็นเพื่อนลูกชาย จนกระทั้งเป้าหมายสุดท้ายของเธอก็คืออยู่เป็นเพื่อนลูกชายผ่านช่วงบ่ายนี้ไปอย่างมีความสุข

ถึงผู้ชายคนนี้จะขวางหูขวางตา ก็ไม่มีสิทธิมาทำลายช่วงบ่ายที่งดงามนี้ได้

ชวนีรีบรับกล้องส่องทางไ