บทที่35 มีคนอยู่ข้างบ้าน

นิศานาถกับปภาวินใช้ช่วงเวลานี้ที่ชวนีส่งธันวาถึงหน้าประตู พยายามมองหลานชายของพวกเขาที่กั้นด้วยกระจกรถ ส่วนนิศานาถก็ปลื้มใจ แม่ของหลานชายเหมือนกับที่เธอคิดไว้อย่างคาดไม่ถึง เป็นเด็กสาวที่มีความสามารถและงดงาม

"คิดไม่ถึงว่าแม่ของธันวาหน้าตาสวยมาก น่าเสียดายที่ปวั

บทที่36 มีบ้านใหม่แล้ว

"แต่ว่าพรุ่งนี้พวกเราสามารถไปดูบ้านใหม่ได้สักหน่อย หลังจากดูเสร็จฉันก็จะพาธันวากลับไปทานข้าวกลางวันที่บ้านคุณพ่อ ตอนบ่ายพาเขาไปชมพิพิธภัณฑ์ วันต่อไปก็ไปโอเชี่ยนเวิลด์"

"ได้เลย งั้นก็มีแค่เธอที่พาไปแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันยังมีงานอีก2-3งานต้องไปน่ะ" ดาลิศพูดอย่างเสียใจ

บทที่37 เขาสะกดรอยตามลูกชาย

"พี่คะ ถึงตอนนั้นพี่ต้องมาร่วมงานหมั้นของพวกเราให้ได้นะคะ" ตมิสาเชื้อเชิญชวนีด้วยใบหน้ากระตือรือร้น ดูเหมือนจะจำไม่ได้แล้วว่าชวนีเคยเป็นว่าที่เจ้าสาวของธนชาตมาก่อน

ฌายินหันไปมองลูกสาวคนเล็กด้วยสีหน้าที่ไม่สบายใจนิดหนึ่ง

ชวนีหรี่ตา ตอบอย่างเรียบเฉย