บทที่ 309

บทที่309 จูบปลอบใจทีหนึ่ง

“ค่ะ ดึกมากแล้ว ฉันควรกลับไปแล้ว มีเวลาไว้คุยกันนะ” ดาลิศบอกกับทินภัทร

“ได้! กลับไปครั้งหน้ารวมตัวกัน พี่จะเลี้ยงข้าวเธอ”

“ได้ค่ะ!” ดาลิศรู้ว่าทั้งสองคนต่างยุ่ง แต่ว่าเพียงแค่คำพูดเป็นมารยาท

วางโทรศัพท์แล้ว แขนของดาลิศถูกจับไว้ทันที เธองุนงง

บทที่ 310

บทที่310 เธอไม่ได้โกรธ

ชวนีทานอาหารเช้าเสร็จ เธอกับปวัตรพาเขาไปดูสุสานของฌายินด้วยกันแล้ว ครั้งนี้อารมณ์ของชวนีก็สงบยิ่งขึ้นแล้ว โดยเฉพาะเห็นสุสานของบิดามารดาทั้งสองคนอยู่ติดกัน ในใจของเธอหวังว่าบิดาอยู่ที่นี่จะอยู่เป็นเพื่อนมารดา ให้เธอไม่ต้องโดดเดี่ยวอีก

เจ้าหนูน้อยก็เป็นครั้ง

บทที่ 311

บทที่311 จินดาหราที่พัวพันไม่เลิก

บทที่ลงทะเบียน ปวัตรกับชวนีล้วนมาในโรงเรียนเป็นเพื่อนเจ้าหนูน้อยแล้ว เหล่าคุณครูดูแลเขาเป็นพิเศษ ปวัตรใช้เงินส่วนตัวช่วยสนับสนุนระบบรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนแล้ว เลื่อนเพิ่มเป็นระดับสุดแล้ว การันตีว่าเด็กในโรงเรียนล้วนได้รับการป้องกันที่ปลอดภัยที่สุ