บทที่28 เขาอยากแย่งลูก

ชวนีไม่อยากกลับไปคิดถึงการกระทำอันป่าเถื่อนของเขาในคืนวันนั้น ตอบเขากลับไปว่า "เอาลูกฉันคืนมา"

ปวัตรหลับตา คิดอย่างละเอียดถึงคืนที่บ้าคลั่งนั้น ความทรงจำเขาดีมาก ดังนั้นจึงจำทุกอย่างได้อย่างชัดเจน ถึงแม้จะมืดมองหน้าเธอไม่ชัด แต่ว่าตอนนั้นกลิ่นอายบนตัวของเด็กสาว

บทที่29 ต่างฝ่ายต่างประนีประนอม

ชวนีเข้าใจแล้วจริงๆ ว่าอะไรเรียกว่าหน้าไม่อาย เกินจะบรรยาย ไฟโกรธภายในใจของเธอมันลุกอีกหน่อยจะไหม้แล้ว แต่ว่าอยากจะพูดอะไรก็ไม่มีคำจะพูดแล้ว "เอาลูกชายคืนมาให้ฉัน"

"ตามผมมา" เขาเอ่ยปากอย่างเย็นชา ร่างที่สูงใหญ่ก้าวออกไปจากประตูห้องพักผ่อนก่อน

บทที่30 คุณพ่อลึกลับ

เวลานี้คิดไม่ถึงว่าผู้ชายเลวๆ ในตอนนั้นจะมาหาถึงที่จริงๆ แม้กระทั้งตรวจยืนยันพ่อลูกก็ทำหมดแล้ว ชวนีก็ยอมรับเสียงของเขาแล้ว เขาเป็นผู้ชายคนนั้นเมื่อห้าปีก่อนไม่ผิดแน่

เขาก็ยังเป็นพ่อแท้ๆ ของลูกชาย นี่ยิ่งทำให้เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเลย

"ธันวา ต่อไปนี้ไม่ว่าห