บทที่26 ห้าปีก่อนคือเขา

เวทิศพาเธอไปห้องพักผ่อนห้องหนึ่ง พอชวนีเดินเขาไปไม่เห็นลูก เธอรีบหันไปถามเวทิศทันที "ลูกชายของฉันอยู่ที่ไหน? คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม? ฉันต้องการเจอลูกชายฉัน"

"ขอโทษครับ...เชิญรออยู่ที่นี่สักพักก่อน..." เวทิศรับเธอที่เดือดเป็นฟืนเป็นไฟจะไม่ไหวแล้ว

"ฉันไม่

บทที่27 เธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า

ปวัตรตกใจอยู่บ้างที่ได้ยินคำพูดของเธอ หรือว่าคืนนั้นเมื่อห้าปีก่อนเธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าที่มาบริการถึงที่? เวลานี้เธอยังมาบอกว่าไม่ยุติธรรมอะไรกัน? เรื่องหลังจากนั้นเขาก็จ่ายเงินไปแล้ว

นึกถึงเรื่องที่คาดไม่ถึงว่าเธอจะแอบคลอดลูกของเขา ฝ่ามือใหญ่ของเขาที

บทที่28 เขาอยากแย่งลูก

ชวนีไม่อยากกลับไปคิดถึงการกระทำอันป่าเถื่อนของเขาในคืนวันนั้น ตอบเขากลับไปว่า "เอาลูกฉันคืนมา"

ปวัตรหลับตา คิดอย่างละเอียดถึงคืนที่บ้าคลั่งนั้น ความทรงจำเขาดีมาก ดังนั้นจึงจำทุกอย่างได้อย่างชัดเจน ถึงแม้จะมืดมองหน้าเธอไม่ชัด แต่ว่าตอนนั้นกลิ่นอายบนตัวของเด็กสาว