บทที่ 24

บทที่24 ผู้หญิงคนนั้นโกรธมาก

ถึงแม้เขาจะเข้าเรียนอนุบาลไม่นาน แต่ว่าอยู่ที่นี่เขาได้รับเรื่องสะเทือนจิตใจแล้ว หม่ามี้มารับเขาช้าไปนิดเดียว เขาก็ได้ยินเด็กน้อยเหล่านั้นที่อวดดีบอกเขาอย่างภาคภูมิใจในตนเองว่านี่คือพ่อของพวกเขา ยังมีเด็กน้อยที่ถามเขาอีกว่า พ่อนายเมื่อไรจะมารับนายล่ะ

บทที่ 25

บทที่25 หาบริษัทเขาเจอ

"นี่เป็นอาคารที่สร้างใหม่เมื่อห้าปีก่อน ตอนนี้น่าจะเป็นสิ่งก่อสร้างสัญลักษณ์ของใจกลางเมืองพวกเราแล้ว บนโลกนี้ก็เป็นภาพที่งดงามยิ่งใหญ10อันดับต้นๆ เลย" คนขับแท็กซี่ยังไม่ลืมที่จะพูดประโยคนี้

ชวนีตอนนี้ไม่สนใจจะรู้เรื่องที่มาของอาคารใหญ่หลังนี้ เธอเพียง

บทที่ 26

บทที่26 ห้าปีก่อนคือเขา

เวทิศพาเธอไปห้องพักผ่อนห้องหนึ่ง พอชวนีเดินเขาไปไม่เห็นลูก เธอรีบหันไปถามเวทิศทันที "ลูกชายของฉันอยู่ที่ไหน? คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม? ฉันต้องการเจอลูกชายฉัน"

"ขอโทษครับ...เชิญรออยู่ที่นี่สักพักก่อน..." เวทิศรับเธอที่เดือดเป็นฟืนเป็นไฟจะไม่ไหวแล้ว