บทที่ 228

บทที่228 ชวนีกลับบ้านนันทพิวัฒน์

ชญาภาก็ไม่อยู่แล้ว คนใช้ทั้งสองดูแลฌายินอย่างตั้งอกตั้งใจ ชวนีมาแล้วพวกเธอถึงไป

ฌายินมองลูกสาวส่งอาหารมาเช้าขนาดนี้ เขาปลื้มใจมาก ความอยากอาหารก็ดีมาก

โรคของฌายิน เพียงแต่ทานยาทุกวัน ไม่ได้รับการกระทบกระเทือน อะไรอย่างอื่นเขาก็ไม่มีแล้ว แต่

บทที่ 229

บทที่229 ทำพินัยกรรม

็บไปหน่อยๆ ขยับสูทนั่งตรงขึ้นมาอยู่บ้าง “หลานชาย อาก็จะพูดตรงๆ แล้วนะ หลานน่าจะรู้ดี การส่งออกเพชรของอาทุกปีเป็นปัญหาใหญ่ ตอนนี้อากำลังอยากทำธุรกิจขนส่งทางเรือเส้นหนึ่ง อารู้ว่าเส้นนี้กำลังเจรจาอยู่ในมือหลาน ไม่รู้ว่าหลานสามารถช่วยให้อาคนนี้สมหวังได้มั้ย?”

ปวัตร

บทที่ 230

บทที่230 เขาต้องการรางวัล

ในใจของชวนี กังวลมากจริงๆ บิดามีความคิดทำพินัยกรรมแล้ว มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับร่างกายของเขาปิดบังเธออยู่รึเปล่า?

“พ่อก็แค่อยากบอกกับลูกไว้ก่อน บริษัทนี้มีของลูกครึ่งหนึ่ง อนาคตลูกอยากจะจัดการหุ้นของลูกยังไง ลูกจะได้ตัดสินใจเอง ในเมื่ออนาคตบริษัทก็เป็นของล