บทที่213 รู้สึกถึงอันตราย

อาหารเย็นใต้แสงเทียนอันโอชะมื้อหนึ่ง บวกกับสายตาชายหนุ่มตรงข้ามที่ยั่วยวนไม่ขาด ชวนีทานอย่างใจเต้นเร็วขึ้นอยู่บ้าง แสงจันทร์วันนี้ไม่ได้มีเมฆบัง ส่องแสงทั่วทั้งเมืองล้วนปกคลุมด้วยแสงเงินเบาๆ ค่ำคืนแบบนี้ เหมือนทำให้ตนไม่อยากเสียเวลานอนแล้ว

“ทานข้าวเสร็จแล้วไปนั่งร

บทที่214 หนึ่งต่อแปด

“ถนนเส้นนี้มีเพียงทางขึ้นลงสองเส้น ผมมีเพียงล่อพวกมันเข้าไปยอดเขา มิฉะนั้นไม่สามารถปลีกตัวได้” ปวัตรรู้ว่าข้างถนนภูเขาเป็นหน้าผาลึก แน่นอนว่าเขาไม่สามารถเอาความปลอดภัยในชีวิตของชวนีมาล้อเล่นได้

เขายินยอมเผชิญหน้าแก๊งค์นักเลงพวกนี้ ก็ไม่ยอมให้พวกมันมีโอกาสชนรถของเขาได้

บทที่215 การแสดงของชวนี

บนยอดเขาการต่อสู้ที่ดุเดือดกำลังขยาย ด้านข้างของปวัตร นักเลง 5 คนโจมตีเข้ามาทุกมุม ขณะเดียวกันปวัตรก็หลบหลีกอย่างไม่สะทกสะท้าน ก็ป้องกันตนเองจากการถูกโจมตี ขณะเดียวกันบทที่เขาเริ่มโจมตี ทำให้คู่ต่อสู้ล้มลง

สายตาของปวัตรก็สังเกตถึงสายตาของภพจ้องรถแข่งของเขาอยู่ และเว