บทที่201 เขาน่าสงสารมาก

บรรยากาศวันแรกของห้องบันทึกเสียงผ่อนคลาย เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยหัวเราะกัน พชิราก็เป็นคนที่ชอบสนุกคนหนึ่ง ดังนั้นวันแรกเธอก็ไม่ได้ต้องการให้ทุกคนเคร่งครัดขึ้นมา กลับพูดล้อเล่นกันสารพัด

น้อยมากที่ชวนีจะร่วมงานเป็นกลุ่มแบบนี้ และก็ชอบอยู่ในบรรยากาศที่ผ่อนคลายแบบนี้มาก พ

บทที่202 คืนดีเหมือนเดิม

บนโต๊ะสีทอง ปวัตรกำลังหั่นสเต็กอยู่ลำพัง ทานอาหารเย็นอย่างโดดเดี่ยวอยู่บ้าง

ปวัตรก็คิดไม่ถึงคนที่เข้ามาจะเป็นชวนี เขาคิดว่าเป็นเพียงพนักงาน

เขาเงยหน้าขึ้น มองหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านนอก ท่าทางกำลังเคี้ยวของเขาฝืดไป ท่าทางสับสนแวบหนึ่งแล้ว เขาฟื้นฟูความมั่นใจกลับ

บทที่203 เขาไม่รังเกียจเธอ

ตอนนี้เท้าของชวนีไม่สามารถเดินไป ก็ได้แต่ขี่หลังปวัตรจนไปถึงข้างรถแล้ว ระหว่างทางเขาก็แบกเธอเดินผ่านไปอย่างนี้ สะดุดสายตาผู้คนไม่น้อย ทำให้เธออายจนได้แต่ซุกอยู่ที่ไหล่ของเขา หลบสายตาของคนดินถนนเหล่านั้นแล้ว

ปวัตรให้เธอส่งกุญแจรถให้บอดี้การ์ด ให้บอดี้การ์ดขับรถเธอ