บทที่168เธอไข้ขึ้นสูง

ผู้ชายคนนี้ไม่น่าจะทำเสื้อผ้าของเขาเปียกหมดแล้วจากนั้นคืนนี้กะจะไม่ใส่อะไรเลยมั้ง!

ปวัตรมองหญิงสาวที่จ้องเขาอย่างระแวดระวังที่ระเบียงเขาโค้งริมฝีปากยิ้มหยอกเย้าไป“ทำไมยังไม่ไปอีก?ไม่ใช่ว่าคุณจะไปหรอ?”

เขากลับรู้ว่าเพื่อนสนิทของเธออยู่เมืองนี้เห็นเธอกุมโทรศัพท์อย

บทที่169เฝ้าเธอ

“อืม...หนาว...”ชวนีละเมอแล้วดึงผ้าห่มแน่นคนที่เป็นไข้กลับไม่รู้สึกร้อนกลับจะรู้สึกหนาวมาก

ปวัตรรีบยื่นมือกอดเธอไว้แน่นห่อผ้าห่มของเธอไว้ให้แน่นจากนั้นเขาพลิกตัวลงเตียงหยิบโทรศัพท์บนตู้ที่หัวเตียงขึ้นมาต่อสายไปที่หมายเลขของพนักงานต้อนรับของโรงแรม

“ฮัลโหลสวัสดีค่ะขอโทษน

บทที่170เขาดูแลทั้งคืน

มองใบหน้างดงามของเธอที่หลับสนิทปวัตรพรั่งพรูความรู้สึกภารกิจหนักอึ้งที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างหนึ่งทันทีเหมือนในชีวิตของเขาเพิ่มมาไม่ใช่เพียงลูกชายคนเดียวยังมีผู้หญิงคนหนึ่งในชีวิตของเขา

เขาปฏิญาณอยู่ในใจลึกๆชวนีผมต้องทำให้คุณกลายมาเป็นผู้หญิงของผมแน่นอน

ส่วนหญิงสา