บทที่164บังคับเต้นรำ

เสียงเปียโนที่ไพเราะจับเส้นหัวใจคนนิดๆเขย่าเส้นหัวใจทุกคนเบาๆมุมปากของชวนีอดโค้งรอยยิ้มขึ้นไม่ได้แล้วเหมือนแสงแดดยามเช้าที่อ่อนโยน

สายตาปวัตรตกอยู่บนตัวเธอมองรอยยิ้มนิดๆบนมุมปากของเธออยู่อารมณ์ของเขาก็เพลิดเพลินสุดๆดูและใช้ประโยชน์จากเปียโนเขายิ่งสามารถเดินเข้าไปในจิตใ

บทที่165ดื่มของผิดแล้ว

ส่วนผู้ชายคนนี้มีวิธีทำให้เธอเชื่องลงดังนั้นเขาแอบติดสินบนพนักงานให้เขาทำอะไรแทนหน่อยเพิ่มของนิดหนึ่งลงไปในนำผลไม้ที่เธอชอบเดี๋ยวหลังจากที่เธอดื่มเสร็จก็เดินตามเขาไปโดยธรรมชาติแล้ว

คืนนี้ก็ทำให้เขาสมปรารถนาได้แล้ว

พนักงานกำลังยกเข้ามาพอดีมีแขกผู้หญิงคนหนึ่งเกือ

บทที่166ปวัตรห้ามมามั่วๆ

“ปวัตรขอร้องคุณพาฉันไปส่งโรงพยาบาลเถอะ!”ชวนีกอดแขนของเขาขอร้องอย่างอ่อนแรง

ปวัตรยิ้มมองลักษณะเธอที่หาทางรอดยังดูน่ารักจริงๆเขายื่นมือช้อนไปแล้วก็อุ้มเธอขึ้นมาแล้วชวนีโอบคอของเขาโดยสัญชาตญาณจากนั้นมองเห็นเขาอุ้มเธอเดินไปทางลิฟต์

สายตาของเธอเรือนรางเต็มไปด้วยคว