บทที่ 141

บทที่141 อึดอัดมาก

เธอไม่อยากเลี้ยงเขาตามลำพังอีกแล้ว ก็คิดเป็นมื้อนี้เถอะ!

พนักงานมองบัตรสองใบที่ยื่นมาอยู่ เวลานี้เธอรู้สึกลำบากใจ กลับยิ้มอยู่ไม่กล้ารับ

“อย่าคิดว่าฉันเลี้ยงไม่ได้ ฉันเลี้ยงได้ มื้อนี้ก็ถือว่าเป็นการชดใช้ที่ฉันล่วงเกินคุณครั้งก่อนเถอะ” พูดจบ ดาลิศย

บทที่ 142

บทที่142 วันลำบากของณภัทร

จิรายุบอกทางปวัตร “ถ้านายกลับไปส่งณภัทร พาจิรภัทรกลับไปด้วยสิ วันนี้ฉันไม่กลับบ้านภูสรีดาว”

“ได้!” ปวัตรตอบรับไป ถามทางเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในอ้อมอก “ลูกอยากไปส่งคุณอาไปบ้านคุณอาจิรภัทรกับแดดดี้มั้ย?”

ณภัทรก็ดีใจขึ้นมาแล้ว “ธันวา ไปกับพวกเรามั้ย!”

บทที่ 143

บทที่143 คนนั้นสนใจแล้ว

ณภัทรนึกได้ว่ามีคนอยู่ข้างๆ คนหนึ่ง เธอทำเสียงอ่อแล้ว หยิบการบ้านออกมา จากนั้นเธอถามอย่างสงสัยอยู่บ้าง “พี่แน่ใจว่าทำได้หรอ? การบ้านพวกเรายากมากเลยนะ”

จิรภัทรยิ้มเรียบๆ “พี่ดูหน่อยแล้วกัน! ในสายตาพี่น่าจะไม่ยาก”

ณภัทรพลิกเปิดการบ้าน กัดปลาย