บทที่127 เขารีบลงมือทันที

เธอต่อสายไปที่หมายเลขโทรศัพท์ของปวัตรแล้ว

“ฮัลโหล!” เสียงทุ้มต่ำของปวัตรในสายนั้น โดยรอบเสียงสงบ เหมือนกำลังประชุมอยู่

“มีเวลามั้ย? ลบอะไรในอินเตอร์เน็ตแทนฉันสักหน่อยสิ คุณหาคนลบทิ้งก่อน เงินฉันจะให้คุณ”

“เกี่ยวกับอะไร?”

“คุณค้นหาชื่อฉันก็รู้แ

บทที่128 สถาปนาฐานะ

“ชวนี คุณใช่ไม่ใช่...รู้สึกดีกับเขาแล้ว?” ในน้ำเสียงของธนชาตมีความสับสนอย่างซ่อนไว้ไม่อยู่

“ธนชาต นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน คุณอย่าถามเลย ฉันก็ไม่อยากพูด สิ่งที่คุณทำได้ก็คืออยู่ห่างฉันสักหน่อย” เสียงของชวนีไม่ได้มีลักษณะโจมตี กลับมีลักษณะอ้อนวอนอยู่บ้าง

ธนชาต

บทที่129 คำเตือนของชวนี

“ฉันเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลนันทพิวัฒน์ มีอะไรหรือเปล่าคะ?” ชวนีถามอย่างเกรงใจมาก

“ไม่มีค่ะ! ขอฉันโทรศัพท์ยืนยันสักหน่อยนะคะ” ประชาสัมพันธ์ไม่กล้าชักช้า

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันโทรหาคุณพ่อเอง” ชวนีพูดจบ เดินไปนั่งบนโซฟาข้างๆ แล้ว เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปหาบิดา