บทที่124 ตมิสามาหาถึงที่

ดังนั้นที่เขาทำมาทั้งหมดได้รับเพียงการชิมปากเล็กๆ ที่หอมหวานของเธอ เดิมทีอยากจะปลดปล่อยความปรารถนา คิดไม่ถึงเพียงแต่ยิ่งไหม้ยิ่งลุกลาม ในที่สุดปวัตรก็ลงไปจากบนตัวเธออย่างหน้าเสียอยู่บ้าง ลมหายใจไม่คงที่ดึงประตูออกไปแล้ว

เหลือไว้เพียงชวนีที่อยู่บนเตียงก็หายใจร

บทที่125 เขาโกรธมาก

ที่นี่มีเพียงเจ้าของที่อยู่อาศัยที่รูดบัตรหรือว่ามีรหัสถึงจะเข้ามาได้

ธนชาตเห็นชวนีเข้าไปด้านหลังประตูแล้ว เขาก็สบายใจแล้ว ตอนเช้าเขารีบไปประชุม ตมิสาเจอเขา แน่นอนว่าไม่อยากให้เขาจากไปแบบนี้แล้ว เธอรีบอยากจะคล้องแขนอย่างใกล้ชิด

สายตาของธนชาตเย็นชา ภาพของเ

บทที่126 ยังต้องขอร้องเขา

ปวัตรทำเสียงฮึดฮัด คาดไม่ถึงโดนเธอล้อเล่นแล้ว เห็นชัดๆ ว่าเป็นเต่ามุดหัวอยู่ในกระดอง ยังพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอยิ่งฉลาดอย่างคาดไม่ถึง

ชวนีชายตามองเขา “คุณยิ้มอะไร?”

“ชวนี คุณอย่าปลอบใจตัวเองแล้วได้มั้ย ผมอยู่ที่นี่ คุณยังจะกลัวตบพวกเธอสามคนไม่ได้อีกหรอ?”