บทที่ 4 ไม่ต้องการเด็กคนนี้

“งั้นก็ให้เธอตายไปเถอะ ผมไม่สนใจ” พูดจบเขาก็ตัดสายทิ้งทันที

เหล่าพยาบาลก็ทำได้เพียงสีหน้าเห็นอกเห็นใจ พวกเขาไม่เคยเจอสามีคนไข้ที่ทั้งโหดร้ายและเย็นชาอย่างนี้เลยก่อนจะเลือกติดต่อหาพ่อและแม่ของรสรินแทน

โชคดีที่หลังจากนับเลือดไปสี่ถุงอาการของรสรินก็เริ่มดีขึ้น

บทที่ 5 อย่าคิดที่จะเจอเขาอีก

ยูรายุไม่สามารถห้ามความต้องการของรสรินได้ ทำได้เพียงแค่ปล่อยเธอไป และให้ความช่วยเหลือเรื่องเงินห้าล้าน

ถึงแม้ว่าครอบครัวของเธอจะเปิดบริษัท แต่ก็มีช่วงที่ไม่สามารถนำเงินออกมาไม่ได้ คนในครอบครัวจึงปรึกษากันว่าจะนำเงินฝากส่วนตัวมาสมทบกันก็น่าจะพอ

แต่ในวันถ

บทที่ 6 เธอก็เป็นได้แค่หมาที่อยู่ใต้เท้าฉันไปตลอดชีวิต

“ถ้าตอนนี้เธอยอมคุกเข่าขอร้องฉันละก็นะ ฉันจะยอมพาเธอเข้าไปก็ได้” วิคณากอดอกมองเหยียด “ไม่อย่างนั้น ตลอดชีวิตนี้ของเธอก็อย่าหวังว่าจะได้พบเซนอีก!”

รสรินกัดปากตัวเองแน่น ไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมา

เธอมักจะตกหลุมพรางของวิคณาครั้งแล้วคร