บทที่25 เอาเด็กนั่นออก

เซนหันกลับไปมองที่เธอ

เห็นสีหน้าของวิคณารู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก

ทั้งหวาดกลัว กลัว มีความสุข และพอใจ……ความรู้สึกเหล่านั้นโผล่มาจากเธอขึ้นเรื่อยๆ

แต่เธอทำเหมือนว่าเซนไม่ได้อยู่ตรงนี้ และก็รีบหยิบผลตรวจมาจากมือพยาบาลพอเธอขอบคุณพยาบาลเสร็จแล้วก็รีบออกไปจากตรง

บทที่26 สาเหตุ

เสียงของคนนั้นเหมือนคนแก่แต่กลับเหมือนมีพลัง

เขาค่อยๆเดินเข้ามาในห้องในมือถือกระดานหมากรุกอยู่ อีกมือนึงก็ถือห่อมัดสมุนไพรอยู่

เขาวางมัดสมุนไพรลงแล้วเดินมาถึงที่ข้างรสรินพอดี

รสรินถึงมองเห็นเขาได้ชัด

เป็นชายแก่อายุประมาณ60กว่าๆ เต็มไปด้วยความเมตตาและมีบุคลิก

บทที่27 ความทรงจำทั้งหมด

“ใช่” ชายแก่คนนั้นพูด “ฉันเป็นหมอฉันรู้”

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น แต่ที่ฉันรู้ต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีมากแน่ๆ” ชายแก่ถอนหายใจ “ตอนนี้เธอลองตัดสินใจดีๆ แต่ว่าตอนนี้ฉันขอร้องให้เธออยู่ที่นี่รักษาตัวให้หายก่อนแล้วค่อยกลับไปเถอะ”

รสรินอ้าปากค้างแล