บทที่ 13 ไม่เจอลูกแล้ว

“ออกไป” เขายอมเอ่ยปากในที่สุด “รสริน ฉันให้เธอไสหัวออกไป!”

รสรินส่ายหน้า ถ้าเธอออกไปจากที่นี่ตอนนี้ เซนเขาต้องหาวิธีทรมานครอบครัวเธอมากขึ้นแน่!

“เซน เป็นฉันที่ผิดเองจริงๆ”

ยิ่งเธอพยายามพูดมากเท่าไหร่สีหน้าของเซนก็ดูน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ เขาเข้าไปกระชากผมเธอก

บทที่ 14 ฉันจะฆ่าเธอเอง

ยูรายุพูดจบก็เอามือไปบีบที่คอเล็ก ๆ ของเด็ก

เด็กตกใจก่อนจะร้องไห้ออกมาเสียงดัง

“ไม่นะ” รสรินรีบสลัดบอดี้การ์ดทิ้งก่อนจะรีบเข้าไปผลักยูรายุออกแล้วอุ้มเด็กไว้แน่น “อย่ามาทำร้ายลูกของริน!”

“ยัยริน! พ่อของแกถูกบีบจนจะตายอยู่แล้ว!” ร้องไห้ตะโกนออกมาอย่างเหลือ

บทที่ 15 มองลูกตายต่อหน้าต่อตา

รสรินวิ่งออกไปอย่างสุดชีวิตเพื่ออุ้มเด็กที่อยู่ตรงหน้า

แต่แล้วกลับคว้าได้เพียงผ้าอ้อมของเด็กน้อย

“ลูก...” รสรินฟุบลงกับขอบหน้าต่าง ส่วนมืออีกคว้าอยากคว้าไปกอดเด็กไว้ แต่ทว่าในตอนนี้ผ้าอ้อมที่ห่อเด็กไว้กำลังแผ่กระจาย

เธอพรวดพราดจ้องมองลูกของเธอเอง