บทที่ 28

ตอนที่ 28 ความจำเสื่อม

เมื่อเห็นนัทชาเดินออกมาจากในบ้าน จิรชัยก็เดินออกมาจากซอกเล็กๆ อยากจะพุ่งเข้าไปคุยกับนัทชา แต่ว่า ในบ้านมีผู้ชายอีกคนเดินออกมาด้วย จึงทำให้จิรชัยที่กำลังจะก้าวออกมา ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น

“นัทชา วันนี้หมาน้อยเชื่อฟังไหม”

นัทชาที่นั่งยองๆอยู่ มองไปที่ลูก

บทที่ 29

ตอนที่ 29 ตามเธอกลับมมาอีกครั้ง

“คุณค่ะ ถ้าคุณไม่มีอะไรแล้ว ขอให้คุณปล่อยมือฉันด้วยค่ะ”

คิ้วของนัทชาขมวดขึ้น จ้องมองมือที่จิรชัยจับแขนของเธออยู่ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยการต่อต้าน

การแสดงออกของนัทชา ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า หลายวันหลายคืนที่ผ่านมา การที่เขารู้ที่อยู่ของเธอ ที่ทำง

บทที่ 30

ตอนที่ 30 ลักพาตัวเพื่อแก้แค้น

“นัทชา ผมแค่อยากจะทานข้าวกับคุณในวันเกิดสักมื้อ ผมไม่ได้ต้องการเรียกร้องอย่างอื่น นัทชา!”

จิรชัยแทบจะวิงวอน เขายื่นมือจับมือนัดชาไว้แน่น เขาจ้องมองลึกเข้าไปที่ตาของนัทชา

นัทชามองตาเขาอย่างช่วยไม่ได้ ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและสงส