บทที่ 6

ตอนที่6 ตายก็ไม่สน

เธอเพิ่งพูดจบ จางอวี่หลินก็ออกมา ตะโกนอย่างโมโหว่า :" ซูเถียนเถียน แกกล้านัก !"

" คุณจางอวี่หลิน ! คุณจะอธิบายไหมว่าตอนนี้เป็นสถานการณ์อะไร ?" นักข่าวล้อมรอบจางอวี่หลินเหมือนบ้าไป ถามไม่หยุด :" คุณมีชู้จริงหรือไม่ ? ซูอีเมิ่งเป็นใคร ?"

" หล่อนทำไม่อยู่ในโร

บทที่ 7

ตอนที่7 ฉันยอมให้พวกนาย

ซูเถียนเถียนสูดลมหายใจลึกๆ กลั้นน้ำตา เขียนชื่อของตนเองบนกระดาษอย่างแรง

ตอนเขียนเสร็จ ซูเถียนเถียนก็โยนปากกาแล้วกำมือแน่นๆ

" ฉันเซ็นแล้ว " เธอหันหลังให้จางอวี่หลิน พูดอย่างดุๆ :" จากนี้ไป ฉันไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับนายสักอย่าง !"

เธอปิดตา กลั้นน

บทที่ 8

ตอนที่8 ฟันต่อฟัน

" ซูอีเมิ่ง ไอ้ผู้หญิงที่ชั่วร้าย !" ซูเถียนเถียนทนไม่ได้อีกแล้ว ความโกรธระเบิด เธอยกมือ ปาแจกันบนหัวของซูอีเมิ่ง แจกันแตก เลือดกระจาย

ร่างกายของซูอีเมิ่งอ้อนไป ล้มอยู่กับเตียง

ซูเถียนเถียนโกรธจนตาแดง เธอนึกถึงศพของคุณแม่ ล้มลงจากตึกสูงสิบกว่าชั้น ทบจนใบหน้า