บทที่ 35

ตอนที่ 35 ฉันไม่น่าใจอ่อนเลย

ซูเถียนเถียนวิ่งหอบขึ้นไปบนชั้นดาดฟ้าอย่างเร่งรีบ ซูอีเมิ่งได้รอเธออยู่แล้ว

“ซูอีเมิ่ง วางมีดลง" ผมยาวของซูเถียนเถียนถูกลมพัดปลิวยุ่งเหยิง แต่เธอไม่มีเวลามาสนใจเรื่องอื่น จิตใจของเธอถูกดึงดูดด้วยมีดผลไม้

เมื่อซูอีเมิ่งเห็นว่าเธอมาแล้ว เธอปัดผมไ

บทที่ 36

ตอนที่ 36 ฉันแค่ต้องการเธอ

ในท้ายที่สุดคุณแม่เย่ก็รอดชีวิตกลับมาได้ นาทีที่ได้รู้ว่าผ่าตัดสำเร็จ ซูเถียนเถียนเข่าอ่อนทรุดตัวลงไปกับพื้น นั่งร้องไห้ไม่หยุด

“ซูเถียนเถียน ไม่ต้องร้องแล้ว คุณแม่เย่ไม่เป็นอะไรแล้ว” จางอวี่หลินคอยดูแลเธออย่างเงียบๆข้างๆเธอแม้ว่าซูเถียนเถียนจะเมินเฉยไ

บทที่ 37

ตอนที่ 37 ทับเธอเข้ากำแพงประกบจูบ

ซูเถียนเถียนมองจางอวี่หลินอย่างตกตะลึง “คุณบ้าไปแล้ว?”

จางอวี่หลินมองเธออย่างจริงจัง "ฉันไม่ได้บ้า ซูเถียนเถียน เพื่อเธอแล้ว ฉันยอมสละทิ้งทุกอย่าง ต่อให้เป็นความมั่งคั่งเงินทองและชื่อเสียงในช่วงครึ่งหลังของชีวิตของฉันก็ตาม"

ซูเถียนเถียนยืน