ตอนที่ 24 ฉันจะปกป้องเธอเอง

ครูใหญ่ดูออกได้ชัดเจนว่าคุณจางคนนี้ปฎิบัติต่อครูเย่ไม่ธรรมดา มองเธอด้วยสายตาครึ่งข่มขู่ครึ่งขอร้อง หวังให้เธอตอบตกลง

ซูเถียนเถียนนึกถึงใบหน้ายิ้มแย้มที่ไร้เรียงสาของเด็ก ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดขึ้น “ฉันไปค่ะ”

“งั้นเราก็ไปเถอะ ฉันไปขับรถ” จางอวี่หลินที่กลั้น

ตอนที่ 25 เงินฉันจะคืนคุณ

ตอนที่จางอวี่หลินฟื้นขึ้นมา ก็เป็นสามวันหลังจากนั้นแล้ว

เพราะขาหักทั้งสองข้าง และเสียเลือดมากเกินไป เขาจึงต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลอย่างน้อยหนึ่งเดือน ถึงจะออกไปได้

สติเขายังมึนงงสลบไสล เสมือนได้ล่องลอยกลับไปในอดีตที่ยาวนาน ในตอนนั้นเขากับซูเถียนเถียนเพิ่

ตอนที่ 26 บาดเจ็บอีกครั้ง

หลังจากวันนั้น จางอวี่หลินเหมือนว่าได้หายตัวไป

ซูเถียนเถียนนั่งอยู่ในที่นั่งของตัวเองอย่างใจลอย ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ทันใดนั้น เด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อนพร้อมกับน้ำตาเต็มหน้า "ครูเย่! ครูเย่! ฮือ......."

ซูเถียนเถียนดึงสติกลับมา รีบอุ้มเด็กขึ้นมาปลอบ “