บทที่ 12

ตอนที่ 12 ไม่มีลูกแล้ว

ซูเถียนเถียนวิ่งเข้าไปในป่า เหมือนได้ยินหมาจรจัดหอน และในเวลาเดียวกัน เสียงนั้นก็เหมือนก้อนหินลูกใหญ่ที่ทุบไปที่หัวใจของซูเถียนเถียน ตังเธอสั่นไปหมด เดินอย่างเซไปเซมาแล้วตามเสียงไป

เดินผ่านถนนปูน เข้าไปป่าที่ไม่ค่อยมีคน เสียงนั้น ก็ยิ่งชัดเจนขึ้นมาอีก

บทที่ 13

ตอนที่ 13 ตัดขาดความสัมพันธ์

จางอวี่หลินจับแขนเธอไว้ แล้วกระชากออก “ซูเถียนเถียน เธอประสาทหรือไง อยากตายจริงๆใช่ไหม?”

ซูเถียนเถียนน้ำตาไหลเต็มหน้า “ลูกของพวกฉันไม่มีแล้ว ฉันก็ไม่อยากมีชีวิตต่อไปแล้ว จางอวี่หลิน นายไสหัวไปเลยนะ ชาตินี้ทั้งชาติ ฉันไม่อยากเจอหน้านายอีกแล้ว”

เธอ

บทที่ 14

ตอนที่ 14 เธอน่ารังเกียจจริงๆ

ลู่สิงโจวเป็นคนแรกที่ไม่ยอมให้ซูอีเมิ่งคุยกันหนึ่งต่อหนึ่งกับซูเถียนเถียน

“ไม่เป็นไร”ซูเถียนเถียนกลับพูด “พอดีเลย ฉันก็เรื่องจะพูดกับเธอเหมือนกัน”

เธอตามซูอีเมิ่งไปถึงที่ห้องพักผ่อนที่ไม่มีคน

“ซูเถียนเถียน ฉันมีของอย่างหนึ่งจะให้เธอดู” ซูอ