บทที่ 351

ตอนที่ 351-1 อำลา

“เพื่ออาหลีแล้ว ข้าจะไม่มีวันเสียใจเด็ดขาด” ม่อซิวเหยายืนอยู่ด้านหลังเยี่ยหลี ก่อนจะมองมาที่ม่อจิ่งหลีอย่างคนที่เหนือกว่า

เมื่อได้ฟังคำกล่าวของม่อซิวเหยา เดิมทีม่อจิ่งหลีที่สีหน้าไม่สู้ดีอยู่แล้วก็ยิ่งบึ้งตึงเข้าไปใหญ่ ได้แต่หัวเราะอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า “อย่างนั้นห

บทที่ 351

ตอนที่ 351-2 อำลา

ตงฟางโยวมองอาจารย์ด้วยความสงสัย ไม่รู้เพราะเหตุใดรู้สึกว่าประโยคนั้นของอาจารย์ช่างเย็นยะเยือกไร้ความรู้สึก สัมผัสได้ถึงการกัดฟันอยู่เล็กน้อย ทว่าต่อหน้าตนนั้นอาจารย์ใจเย็น สง่างาม สุขุมนุ่มลึกมาแต่ไหนแต่ไร ตงฟางโยวผงะไปครู่หนึ่ง และคิดว่าตนคงคิดมากไปเอง นึกไปถึงการปฏิเ

บทที่ 351

ตอนที่ 351-3 อำลา

“เช่นนั้นเมื่อครู่อาจารย์...” ตงฟางโยวเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ

ตงฟางฮุ่ยเอ่ย “ก็แค่ปลอบใจเขาไปก่อนเท่านั้น เขาอุตส่าห์ยกสายสัมพันธ์ของบรรพบุรุษกับภูเขาซางหมางขึ้นมาแล้ว ข้าย่อมไม่อาจพูดตรงๆ เพื่อฉีกหน้าเขาได้ อีกอย่าง เจ้าคิดว่าเขาจะจัดการความขัดแย้งของเป่ยจิ้งกับขุนนางเก่