บทที่ 350

ตอนที่ 350-2 การประนีประนอมของถานจี้จือ

เมื่อเอ่ยในสิ่งที่สมควรเอ่ยเรียบร้อยแล้ว ม่อซิวเหยาก็ดึงตัวเยี่ยหลีให้ลุกขึ้น ก่อนจะหันไปเอ่ยกับถานจี้จือว่า “จริงสิ หากคุณชายถานไม่มีความจำเป็นใดๆ ก็อย่าได้ออกไปเดินเตร็ดเตร่อยู่ในเมืองเลย ในตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงเหรินฉีหนิงเท่านั้น ที่อยู่ในเมือง

บทที่ 350

ตอนที่ 350-3 การประนีประนอมของถานจี้จือ

“หากว่าหลีอ๋องไม่แต่งงานกับตงฟางโยวเล่า”

“เช่นนั้นเจ้าก็ถือเสียว่าข้าทำเรื่องดีๆ ก็แล้วกัน และก็ถือว่าเป็นการสืบสัมพันธ์ทางสายเลือดของพวกเราด้วย” เยี่ยหลีเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เยี่ยอิ๋งก้มหน้าตรึกตรอง นางเข้าใจในสิ่งที่เยี่ยหลีได้เอ่ยมา

บทที่ 351

ตอนที่ 351-1 อำลา

“เพื่ออาหลีแล้ว ข้าจะไม่มีวันเสียใจเด็ดขาด” ม่อซิวเหยายืนอยู่ด้านหลังเยี่ยหลี ก่อนจะมองมาที่ม่อจิ่งหลีอย่างคนที่เหนือกว่า

เมื่อได้ฟังคำกล่าวของม่อซิวเหยา เดิมทีม่อจิ่งหลีที่สีหน้าไม่สู้ดีอยู่แล้วก็ยิ่งบึ้งตึงเข้าไปใหญ่ ได้แต่หัวเราะอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า “อย่างนั้นห