บทที่ 7

ตอนที่ 7 ฟ้องมาฟ้องกลับ

“ฮ่าๆๆ...”

ในรถม้า เฟิ่งจือเหยาหัวเราะงอหายเสียจนไม่เหลือภาพลักษณ์ของคุณชายอยู่เลย เมื่อหัวเราะจนตนพอใจแล้วจึงเงยหน้าขึ้นกล่าวกับม่อซิวเหยาว่า “ซิวเหยา ชายาคนใหม่ของท่านคนนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ ฮ่าๆ...เมื่อครู่ไม่ทันได้เห็นสีหน้าของม่อจิ่งหลี น่าเสียดายยิ่งนัก...”

บทที่ 8

ตอนที่ 8 หวังซื่อกระอักเลือด หัวเราะทีหลังดังกว่า

“เจ้าดูสิ่งที่เจ้าทำงามหน้าไว้ซิ!”

    ฮูหยินผู้เฒ่าโยนเล่มบัญชีไปที่เท้าของหวังซื่อด้วยสีหน้าบึ้งตึง

หวังซื่อไม่คาดคิดเลย เดิมทีนางตั้งใจฟ้องเพื่อเอาผิดเยี่ยหลี แต่ถ้อยคำของเยี่ยหลีเพียงไม่กี่ประโยคทำให้เรื่องกลับตาลปัตรกลายมาเป็นความผิ

บทที่ 9

ตอนที่ 9 อี๋เหนียงขอเข้าพบ

เรือนชิงอี้เซวียน

ภายในห้อง เยี่ยหลีกำลังดูตั๋วเงินที่ส่งมาจากตำหนักหลีอ๋องอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าสะสวยมีรอยยิ้มเยือกเย็นฉายอยู่ ที่แท้หลีอ๋องกับเยี่ยอิ๋งคบหากันมาตั้งแต่ปีก่อน ปีกว่ามานี้หลีอ๋องเข้าออกร้านเซิ่นเต๋อเซวียน หยิบวัตถุโบราณไปรวมๆ แล้วกว่าหนึ่งหมื่นเ