บทที่ 342

ตอนที่ 342-3 เลือดย้อมปิ่นทอง

เสิ่นหยางมองหลิ่วกุ้ยเฟยที่นอนไม่ได้สติอย่างไม่เต็มใจนัก แล้วจึงพึมพำแนะนำม่ออู๋โยวไปสองสามคำ ปล่อยให้ม่ออู๋โยวจัดการส่วนตัวเขาไปนั่งพักอยู่ข้างๆ

“ดูๆ แล้วม่ออู๋โยวร่ำเรียนจากท่านอาจารย์เสิ่นไม่เลวทีเดียว” เยี่ยหลีอมยิ้มเอ่ย เห็นท่าทางที่เสิ่นหยางมีต่อม

บทที่ 343

ตอนที่ 343-1 ตัดแม่ตัดลูก

องค์หญิงเจินหนิงจ้องมองหลิ่วกุ้ยเฟยที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและรังเกียจ ที่เสิ่นหยางว่ามานั้นได้ทำลายความหวังสุดท้ายที่มีอยู่ในใจต่อมารดาลงอย่างย่อยยับ คราแรกนางถูกทำให้สลบในตำหนักเย็นแล้วใบหน้าก็ถูกทำลาย สองปีมานี้นางเกลียดชังหลิ่วก

บทที่ 343

ตอนที่ 343-2 ตัดแม่ตัดลูก

เห็นได้ชัดว่าเยียหลี่ว์เหยี่ยมิได้ชอบใจท่าทางออดอ้อนออเซาะของสนมหลิ่วเท่าใดนัก เขาเอ่ยเสียงขรึมว่า “เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้”

เยี่ยหลียิ้มบางเอ่ยว่า “แม่นางชิงอีน่าคงไม่ได้อยากบอกว่าข้าส่งคนไปจับตัวเจ้ามาหรอกกระมัง”

สนมหลิ่วพลั้งปากไป นางมาตำหนักฉางซิ่งอ๋