บทที่ 342

ตอนที่ 342-1 เลือดย้อมปิ่นทอง

แต่ไหนแต่ไรมาม่อซิวเหยาไม่ชอบตะโกนเสียงดัง ทว่าอาจเพราะนิสัยจึงทำให้เป็นเช่นนั้น น้ำเสียงของเขามักจะเจือความเย็นชานิ่งเรียบแฝงไว้อยู่เสมอ ดังนั้นพอเขาทำสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา แม้ว่าจะพูดโดยมิได้ตั้งใจก็ทำเอาคนสัมผัสได้ถึงไอสังหารอันเย็นเยียบที่แฝงอยู่ในนั้น

บทที่ 342

ตอนที่ 342-2 เลือดย้อมปิ่นทอง

เยี่ยหลีอมยิ้มเลิกคิ้วขึ้น มิได้เห็นด้วยหรือแย้งอันใดกับการวิจารณ์ของม่อซิวเหยา แม้ว่าหากพูดถึงเรื่องหน้าตาแล้ว สตรีชุดขาวนางนั้นจะด้อยกว่าเยี่ยหลีอยู่ขั้นหนึ่ง แต่กระนั้นก็ไม่ได้แย่ไปกว่ากันสักเท่าไร แต่บนตัวนางกลับมีกลิ่นอายประหลาดที่ดึงดูดผู้คน ต่างกับเ

บทที่ 342

ตอนที่ 342-3 เลือดย้อมปิ่นทอง

เสิ่นหยางมองหลิ่วกุ้ยเฟยที่นอนไม่ได้สติอย่างไม่เต็มใจนัก แล้วจึงพึมพำแนะนำม่ออู๋โยวไปสองสามคำ ปล่อยให้ม่ออู๋โยวจัดการส่วนตัวเขาไปนั่งพักอยู่ข้างๆ

“ดูๆ แล้วม่ออู๋โยวร่ำเรียนจากท่านอาจารย์เสิ่นไม่เลวทีเดียว” เยี่ยหลีอมยิ้มเอ่ย เห็นท่าทางที่เสิ่นหยางมีต่อม