บทที่ 336

ตอนที่ 336-3 เผด็จการอย่างสมเหตุสมผล

เยี่ยเย่ว์เอ่ยว่า “ในโลกนี้ไม่มียาพิษตัวใดที่ไม่สามารถถอนพิษได้ แม้แต่พิษร้ายในตัวท่านอ๋องก็ถูกถอนออกไปแล้วมิใช่หรือ”

“เจ้ารู้อะไรไม่น้องทีเดียว” ม่อซิวเหยาเลิกคิ้ว หากสตรีนางนี้ไม่ได้ทำให้เรื่องที่เขาโกรธจริงๆ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะชื่นชมนางสักเล็กน้อ

บทที่ 337

ตอนที่ 337-1 ม่อจิ่งหลีเสียเลือดมาก

ภายในห้องโถงใหญ่จวนเยี่ย ม่อจิ่งหลีนั่งจิบชาด้วยสีหน้าบึ้งตึง มีเพียงมือที่กำแน่นอยู่ด้วยกันเท่านั้น ที่ทำให้มองออกว่าใจเขาในเวลานี้ร้อนรุ่มและโกรธเกรี้ยวเพียงใด หลังจากใคร่ครวญมาทั้งคืน อย่างไรเขาก็ยังวางใจไม่ลง เดิมทีคิดอยากมาที่จวนเยี่ยเพื่อมาลองดู

บทที่ 337

ตอนที่ 337-2 ม่อจิ่งหลีเสียเลือดมาก

“เจ้าอย่าหวังเลย” ม่อจิ่งหลีกัดฟันกรอด

ม่อซิวเหยาเลิกคิ้วยิ้ม “หลีอ๋องไม่ต้องโกรธเกรี้ยวเช่นนี้ การให้ของขวัญนั้นเป็นเรื่องที่ต้องยินยอมพร้อมใจกันทั้งสองฝ่าย หากหลีอ๋องนึกเสียดาย ข้าก็ย่อมไม่ฝืนใจ ถึงแม้จะนึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ขอเพียงยังมีของสิ่งนั้นอ