บทที่ 311

ตอนที่ 311-2 ความภักดีของตระกูลผู้ดีบุญหนักศักดิ์ใหญ่แห่งซีหลิง

ม่อซิวเหยาส่ายหน้า พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา “เมืองหลวงของซีหลิงไม่เหมาะที่จะดำรงอยู่ในฐานะเมืองหลวง” เมืองหลวงของซีหลิงนั้นโอ่อ่ากว้างใหญ่ แต่ก็อยู่ห่างจากจงหยวนมากเกินไป ไม่ว่าเป็นประมุขที่ต้องการจะครอบครองจงหยวนคนใด ก็ไม่

บทที่ 312

ตอนที่ 312-1 บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลไป๋และเทศกาลในวันสารทฤดู

“อาหลี ยังไม่สบายอยู่หรือ...ข้าให้จั๋วจิ่งไปตามหมอมาจากนอกเมืองเพื่อมาดูอาการเจ้าแล้ว” เห็นสีหน้าของเยี่ยหลีห่อเหี่ยวกว่าเมื่อวาน ม่อซิวเหยาจึงร้อนใจดั่งไฟสุมทรวง ดึงนางเข้ามาในอ้อมกอด พลางประคองเอวนางอย่างระมัดระวัง เยี่ยหลียิ้

บทที่ 312

ตอนที่ 312-2 บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลไป๋และเทศกาลในวันสารทฤดู

ไป๋อวิ่นเฉิงมุ่นคิ้ว ครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ “หรือบางที...ท่านอ๋องอาจสืบเจอสถานะของคนพวกนั้น ถึงได้ไม่พอใจ” ไป๋อวิ่นเฉิงก็เป็นหัวหน้าครอบครัวเช่นกัน แน่นอนว่าย่อมเข้าใจข้อห้ามต่างๆ ของผู้เป็นประมุข ไป๋ฮูหย