บทที่ 301

ตอนที่ 301-2 บทสุดท้ายของจูเยี่ยน

“ท่านปู่...”

จูเยี่ยนถอนหายใจเบาๆ ตบบ่าของหลานชาย“ไปเถิด ปู่จะสกัดด้านหลังแทนเจ้าเอง”

จูหลิงกัดฟัน นัยน์ตาแดงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าพูด “หลานทราบแล้ว ท่านปู่รักษาตัวด้วย!”

“ไปเถอะ!”

จูหลิงพาทหารและม้าแสนกว่านายของตัวเองไปยังภูเขาที่เป็นฐานทัพของ

บทที่ 301

ตอนที่ 301-3 บทสุดท้ายของจูเยี่ยน

“เจ้าเป็นใครกันแน่” จูหลิงจ้องหญิงสาวแน่นิ่ง พร้อมเอ่ยถามอย่างลำบากด้วยเสียงที่แหบแห้งและอิดโรย หญิงสาวชุดขาวยิ้มบางๆ มองเขา และพูดอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย “ข้านามว่าเยี่ยหลี”

เยี่ย...หลี! สองคำนี้เป็นคำที่แสนธรรมดา เป็นชื่อที่เรียบง่าย ทว่า เป็นสองคำที่

บทที่ 301

ตอนที่ 301-4 บทสุดท้ายของจูเยี่ยน

“พระชายา ระวังขอรับ!” เฟิ่งจือเหยาที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุขปรายตามองเห็นแสงสีเงินวาบขึ้นทันใด จึงรีบแผดเสียงเตือน อีกด้านหนึ่ง ทหารองครักษ์ของจูหลิงคนหนึ่งเห็นว่าเยี่ยหลีกระทำโดยไม่เลือกวิธีต่อจูหลิง นัยน์ตาก็ส่องประกายอำมหิต และวินาทีที่เยี่ยหลีกับจูห