บทที่ 300

ตอนที่ 300-1 ล่อเสือออกจากถ้ำ

ภายในป่าลึกที่ปกคลุมด้วยหมอกมาเป็นเวลานาน โดยปกติแล้ว มีน้อยครั้งที่จะเห็นแสงของดวงอาทิตย์ส่องตรงมา ดังนั้นพื้นที่ส่วนใหญ่ของที่แห่งนี้เกือบจะเป็นจุดแล้งของซีหลิงทั้งสิ้น ทว่า ภายในกลุ่มเขานี้กลับเป็นพื้นที่ที่เขียวชอุ่มชุ่มชื้นอย่างพบได้ยาก

หน้าประตูเรือน

บทที่ 300

ตอนที่ 300-2 ล่อเสือออกจากถ้ำ

จูหลิงมองหญิงสาวที่กำลังจดจ้องครุ่นคิดอยู่กับกระดานหมาก และเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “เข้ามาเถิด”

คนที่อยู่ด้านนอกประตูเข้ามา มองหยางเชียนหย่าอย่างลังเล หยางเชียนหย่ามีไหวพริบดี จึงลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ย “หากคุณชายมีธุระ เชียนหย่าก็ขอตัวลาก่อน ส่วนกระดานหมากค่อยมา

บทที่ 300

ตอนที่ 300-3 ล่อเสือออกจากถ้ำ

“หลานรัก ลำบากเจ้าแล้ว” มองจูหลิงอยู่สักพักใหญ่ จูเยี่ยนถึงจะพูดขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา

จูหลิงยิ้มบางๆ “ท่านปู่พูดเกินไปแล้ว นี่เป็นเรื่องที่หลานสมควรกระทำ จริงสิ เหตุใดท่านปู่ถึงได้พาทหารออกจากเมืองเล่า การป้องกันเมืองเปี้ยน...” จูเยี่ยนโบกมือพลางพูด “ข้ารู้